สวัสลดี
เช้านี้มาสายอีกตามเคยนะเรา เเย่จัง ฝนตก รถติดมาสามวันเเล้ว
คิดอยุ่ว่าถ้าไปทำงานสายเเล้วเราจะโดดลาป่วยไปไหนดี ในสมองก็ติก ต๊อก...ๆ ๆ
จะไปหาเเฟนเก่าดีหรือเปล่า ก็ไม่มั่นใจ ไม่อยากกับไปแล้ว
ก็คิดอยู่นาน ก็เลยตัดสินใจ อืม เป็นคนดี มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบเรื่องงาน
ก็เลยเห้นงานสำคัญที่สุด ทั้งที่ในหัวตอนนี้มีเเต่ภาพเก่าๆ ของเขาลอยมาตลอดเลย
ภาพเก่าๆๆ มันช่างเจ็บปวดจังเลย
ทุกครั้งที่เจอเคยบอกว่ารักปานจริงๆนะ จะเเต่งงานกะเรา
หลายๆ อย่างที่มันอาจจะเกินเลย หลายอย่างที่เขาถาม เเต่เราไม่รู้สึก
มันทำให้หวนกลับไปคิดถึงเรื่องเก่าๆ ซึ่ง ณ ตอนนี้มันไม่มีประโยชน์อีกต่อไปแล้ว
คำบางคำที่เราอยากบอกเขาไปก็ถูกอัดใส่ไปทางเสียงโทรศัพท์เมื่อวานตอนเย็น
เเบบว่าเลิกงานเสร็จก็กลับห้องปุ๊บ เพื่อที่จะไปหาเขา เเต่ก็โทรไปแล้วคำตอบที่ได้รับมันช่างเจ็บเหลือเกิน
เขาบอกว่าให้ทำใจนะ ครั้งนี้เขาเลิกกะเราเด็ดขาดจริงๆ คบกันเป็นเพื่อนดีกว่าเถิด นะ
เวลามันเร็วไปเเค่ 3 เดือน ตอนเขาอยุ่เราก็ไม่รู้สึกอะไร เเต่พอเขาไปแล้วต้องคร่ำครวญ ถึงเขา บอกรักเขาเเล้ว เเต่เขาก็จากไปซะเเล้ว ....คำพูดที่วนเวียนมันช่างโหดร้ายเเละไม่ยุติธรรมซะเหลือเกิน
บอกว่าจะไปหาเขาเเต่เขาไม่ให้มาเจอ ปฎิเสธเราทุกกรณ๊ ....สุดท้ายถามคำเดียวว่า (ใครนะที่เคยบอกเราว่ารักเราจริงๆ รักเราคนเดียว ไม่อยากมีใครอีกเเล้ว ) "พี่บ่าวยังรักปานหรือเปล่า" เขาตอบว่า "เฉยๆ" งั้นเเค่นี้นะ เเล้วเราก็วางสายไป ทั้งน้ำตา ทั้งหัวใจ มันก็ไหลลงมาอย่างไม่มีเเยเเส สนใจผู้คนที่เดินผ่านท่ามกลางสายฝนที่พลั่งพลูออกมาให้เข้าบรรยากาศ หัวใจเเตกสลายเเบบนี้ เดินร้องไห้เหมือนในเฮ้มวีมิวสิกเลย
เเต่เเล้วหัวใจมันบอกว่าเราต้องไปหาเขา ไม่ได้เจอตัวก็ไปที่ห้องของเขาเเล้วก็เอากระดาษโน้ตที่เขียนข้อความถึงเขาเเนบใส่ใต้ประตู ...เเบบว่าไม่มีเเรง หมดเลย...รักเขาเเล้วเขาจากไปเเล้ว เเล้วก็เดินไปยังห้องเพื่อนของเขา ก็ปล่อยน้ำตาออกมาอีก ช่างเเย่จังเลย เด็กโง่ คุยกะเพื่อนเขาเพื่อรู้ว่าเบื้องหลังเขาเป็นคนยังไง ทำให้ยิ่งเจ็บเข้าไปอีก เเละก็คิดว่าเราต้องทำใจเเละเข้มเเข็งให้ได้ วันนี้เเม้จะหมดเเรงท้อต่อความรัก เเต่ยังไงจะปิดบังสิ่งเหล่านี้ให้ได้ ในเมื่อไม่มีทางกลับมาคืนดีได้อีกเเล้ว โอ้หัวใจพระเจ้า สู้ๆๆ
กลับมาเป็นคนเดิมดีกว่า หลังจากที่หัวใจบอบช้ำติดๆ มา2ครั้งเเล้ว ตอนนี้พอทีกับความรัก
เช้านี้ทายสิว่าเบอร์ใครคนเเรกที่เราโทรหา เเละอยากคุยด้วยมากที่สุด
ก็พ่อเราเอง อยากบอกพ่อเหลือเกินว่าลูกอกหัก โดนบอกเลิกซะเเล้ว
เเต่เรื่องนี้พ่อไม่รู้ เพราะเราไม่เคยบอกเลย เเต่ว่าเเค่ได้รู้ว่าพ่อเป็นไงบ้างตอนนี้ อาการดีขึ้นจากการป่วยหรือยัง
รู้สึกเป็นห่วงพ่อจริงๆ
ปานสู้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ