ตั้งเเต่เมื่อคืนเเล้ว ทำงาน flash intro ให้กับเพื่อน ...หรือเเฟนเก่า

จริงๆ ก่อนหน้าที่เราจะลงมือทำงานชิ้นนี้ก็ยังโทรไปหาเฟนคนใหม่ที่ดูท่าทีเขาจะรู้สึกเบื่อกับอาการงอน อาการหึง อาการตามตื้อ โทรจิ๊ก ของเราซธเต็มทีเเล้ว ก็มันเหงานิ พอกลับห้องพักก็นึกอยากมีเพื่อนคุยเล่น

เเละก็คิดถึงเขาล่ะ อยากรู้ ว่าเขาเปงไง อยากคุย กับเขา เเต่มันช่วยไม่ได้ที่ตอนนี้เขาไม่รับเราเลย

ก็เลยน่งหง่อยๆ ไม่มีกระจิตกระใจทำงานให้เเฟนเก่าเลย

นอนคิดอยุ่ว่าเราจะทำงานให้เสร็จทันที่รับปากไว้มั้ยนะ กับจิตใจที่ว้าวุ่น เพื่อนก็ไม่มี

เเละเเล้ว เจ๊ ...เเกก็กลับมา ถือถุงกรอกแกรก2 -3 ใบ ของกินอีกเเล้ว อ้วนนะ ....

เจ๊ กินคนเดียว มันเยอะเกินไป เลยชวนให้เราไปกินด้วย เเต่เสียใจเจ๊ กินอะไรไม่ลงเลย

อาการเดิมๆ ที่รุ้สึกเบื่ออาหาร กินไม่ได้เลย เจ๊เเกก็เลยนั่งกินคนเดียวต่อไป

มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ใคร.. ใครจะโทรมาหาเราอีก เขาเหรอ คิดผิดเเล้ว

มีเพื่อนผู้หญิงที่โรมา ตั๊ก โทรมาคุยด้วย หลังจากที่เราคุยกัน มันทำให้รู้สึกดีขึ้น อย่างน้อยวันนี้ตั๊กก็ทำให้เราหายจากอาการบ้าๆ เหล่านั้นได้

ใช่ต้องไม่คิดมาก ปล่อยๆ เขาไป อย่าไปสนใจเขาสักพักนะ

เเละเเล้ว เเสงสว่างก็ค่อยๆ เจิดในหัวเราอีกครั้ง

กลับมามอนเจ๊ ก็เเจมกับเจ๊ ชิ้นสองชิ้นก็อิ่มเเล้ว

ดูละครทีวีไปด้วยก็ดีขึ้น ไม่คิดเรื่องไร้สาระ

ไปอาบน้ำเสร็จก็มานั่นทำงานให้เเฟนเก่า ดูท่าทางเราจะตั้งใจทำงานให้กับเเฟนเก่าคนนี้จังเลย ภูมิใจนะเนี่ย ที่ได้มีส่วนทำอะไรๆ ให้กับเพื่อนคนนี้บ้าง ยินดีอยุ่เเล้วค่ะ

เเต่งานจะเสร็จหรือเปล่า ....เอ้าก็ต้องเสร็จจิ ปานจันทร์ซะอย่าง ....

ได้เลยเป็นเวลาตีหนึ่งครึ่งเเล้ว ง่วง ชักจะไม่ไหว

ซึ่งก่อนหน้านี้เเฟนเก่า เพื่อนคนนี้เเหล่ะโรมาเหมือนจะให้กำลังใจอ่ะ

อืม ...ไม่ต้องห่วงนะ เสร็จ เเน่ค่ะ .....

ขอไปงีบก่อน

.........เเละเเล้วก็ได้เวลาที่ต้องตื่นอาบน้ำเเต่งตัวไปทำงาน และงานอีกชิ้นที่ต้องทำให้เสร็จก่อนเที่ยง

......ง่วงๆๆ เเล้วเช้าของวันนี้ชิ้นงานที่ทำเรื่องส่วนตัวเยอะกว่างานที่เราทำะจำซะอีก

เเละเเล้วงานก็สำเร็จ เสร็จจนได้

นัดเจอเขาตอนเที่ยงพร้อมกับส่งงาน เขามาในชุดนักศึกษาการบินฯ อิอิ

ยังน่ารักเหมือนเดิม อ้วนขึ้นเล็กน้อย เเฟนเก่าๆๆ อาจจะมีอาการตื่นเต้นเล็กน้อยที่ได้เจอกัน เเต่คิดในใจเสมอว่าเขามีเเฟนใหม่เเล้ว

เเต่เราย้ำว่าตอนนี้เราคบกันเป็นเพื่อนเเล้ว ซึ่งในความหมายของคำว่าเพื่อน ...มันลึกซึ้งยิ่งกว่าเพื่อน ....

เอาเป็นว่าที่เราไม่คบกันเป็นเเฟน เพราะเราอยากมีความรู้สึก ความทรงจำที่ดีๆ มากกว่า ...

แอบยิ้มในใจ อิอิ วันนี้มีโอกาสได้ใกล้ชิดคนที่เราชอบ เพื่อนชาย คนเเรกที่ไม่มีวันลืม ....

เรานั่งกินอะไรกันนิดหน่อย เเละก็คุยกัน เเบบธรรมดานะ

วันนี้ได้ควงเขาเเค่ ชั่วโมงเดียวก็อิ่มเเล้วละ มือเขายังอบอุ่นเหมือนเดิม ผิดกับมือเราที่เย็นๆ หนาวๆ ต้องการความอบอุ่น มาเเต่งติม เว่อร์ ๆ ๆ ...

แอบหอมเเก้มเขาไปจุ๊บนึง อิอิ โรคจิต ....ขอโทษด้วยถ้าใครผ่านมาอ่านเเล้วเจอว่าเราทำอะไรเเบบนั้นไปจริงๆ ทำได้ไง ก็มีเเล้วกันนะ ... ก็เขาน่ารักนะ ก็เลยอยากหยิกเเก้มเล่น

ไม่เป็นไร เเค่พอหอมปากหอมคอนะ .... ไม่คิดมาก ก็เคยรู้สึกดีๆ ให้กัน

นานๆ ถึงจะมีใครเดินผ่านเข้ามาในชีวิตเเบบนี้นะ

ชีวิตต้องสู้ต่อไป อะไรที่ช่วยเหลือ สรรสร้างความรู้สึกดี ๆ สิ่งดีๆ ให้กันก็ทำไป ดีกว่ามานั่งเสียดายที่ไม่ได้ทำในสิ่งต่างๆ มากมายที่ปล่อยให้มันหลุดลอยไป

ถึงใครเขาจะมีเเฟนใหม่เเล้ว ขอให้ยอมรับเเละเขาใจ คิดว่าเป้นสีสันให้กับชีวิตนะ

การเจอกันครั้งนี้ เป็นครั้งเเรกในรอบปีนี้ ซึ่งมันนานมากเลยนะ เคยเจอครั้งสุดท้ายเมื่อปลายปีที่เเล้ว เหมือนชีวิตและหัวใจมันกระชุ่มกระชวยขึ้นนะ ว่าเเต่อย่าคิดมาก เก็บเอาความรู้สึกดีๆ ไว้ก็พอเเล้ว อย่าต้องการอะไรมากนักนะ เข้าใจเเล้วค่ะ

เดินไปส่งเขาขึ้นรถไฟฟ้าบีทีเอส เเล้วก็กลับมาทำงานต่ออย่างยิ้มน้อยละม้ายจะมีความสุขในใจเล็กๆ อิอิ ....

ไว้เจอกันครั้งหน้าต่อไปนะ จะหยิกเเก้มเธออีกเเน่นอน .....

ปล เขาโทรกลับบอกว่างานไฮโซ ใช้ได้ ...เเต่คอมเมนท์ว่าช่วงไฮโซเร็วไปนิด เดี๋ยวจะมีงานให้ทำชิ้นต่อไปอีก

ได้ค่า ให้คุณว่ามา ดีซะอีกได้มีงานทำให้ลืมเรื่องไร้สาระไปสักทีนะ

........

comparn