สวัสดี
หายไปหลายวันเลย กลับไปรับปริญญามา ก็โอเค ดีทุกอย่าง
ตอนนี้กลับมาทำงานเข้าที่เข้าทางแล้ว เจ้านายอยู่นะเนี่ย แต่แอบเข้ามาเขียนบล็อค
เพราะว่าง่วงอ่ะ เหอะๆๆ มัวแต่ทะเลาะกะเครื่องคอมตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
มันไม่ยอมติดต่อ server ให้ ก็เลยเล่นงานเอาซะเลย พอเราไม่อยู่แล้วมันชอบงอแงซะจริงๆ
ทั้งเครื่องคอมและเครื่องprinter
รู้สึกง่วงๆ เพลียๆ เหมือนจะหลับ ก็วันนี้หิวเลยกินข้าวซะเกลี้ยงจานเลย
ส่วนไอ้เรื่องหัวใจนั้น สนิทแล้ว ... บอดสนิทสำหรับคนนั้น เขาไปไกลแล้ว
แต่เมื่อไม่กี่วันเขายังโทรมาคุยด้วย อยากจะบอกตอนนั้นไปเหลือเกินว่าอย่าโทรมาอีก
เราไม่มีอะไรต้องคุยกันอีกแล้ว โทรมาเราเป็นคนคิดมากอีก อยากลืมๆ
อยากจะเลิกติดต่อให้เด็ดขาด
ทำไมนะผู้ชาย ทั้งที่ตัวเองก็มีแฟนอยู่แล้ว จะกลับมาคุยกันให้เหมือนเก่า มันก็คงยากแล้ว
เพราะเสียความรู้สึก มันไร้คุณค่าจริงๆ ดีแล้วที่เราคิดได้ ...
ตอนนี้เป็นโสด ก็สบายใจดี กว่าจะแยกร่างกายและจิตใจมาได้ (ไม่ใช่กระเทยผ่าตัดแปลงโฉมนะ)
คือไม่อยากทุกข์ และก็รู้สึกทำร้ายจิตใจตัวเองเพราะอาการคิดมากของตัวเองนะ
นิสัยเด็กๆ ที่ไม่รู้จักโตสักที ตอนนี้คงจะไม่มีให้เห็นแล้ว โตๆ แล้ว ตั้ง 23 ปีแล้ว
พึ่งจะครบรอบไม่กี่วันนี้เอง
พรุ่งนี้จะได้ไปซ้อมดนตรีไทยมั้ยน๊า... เรียนค้างไว้ตั้งแต่ปี 3 แล้ว
แล้วก็หยุดไว้ซะยาวเลย เหอะๆๆ ตั้งใจเรียนแล้วกัน
จะได้หาอะไรทำ ให้รู้สึกดี สงบใจมากขึ้น ดีกว่าเอาเวลาไปเสียกับเรื่องไร้สาระ
ตอนนี้ก็กำลังเล่งๆ ที่สมัครสอบเรียนต่อ ป.โท ด้วย ต้องหาตังค์ส่งตัวเองแล้วเรา
เฮ้อ..... จะไปรอดมั้ยน๊า....................
ไปทำงานแล้วดีกว่านะ
Comparn
